Niewidzialne dla oka skrzydła

Był sobie jak mężczyzna, który istniał w przekonaniu, iż stanowi kompletnie samowystarczalny, oraz zbliżenie do siebie kogoś potrafi przynieść jedynie same problemy. Typ owy istniał niesamowicie skłonny, odnosił przypadki i zwykle znajdował zamierzone cele. Jednak żaden spośród nich mu nie wystarczał. Zawsze potrzebował więcej i masa. Po jakimś domowym triumfie odnosił wrażenie, że czegoś mu brakuje – przenigdy nie istniał do upadku szczęśliwy, nie potrafił napawać się ze prywatnych powodzeń. W placu istot nie widziały go żadne przykre doświadczenia – szczycił się bogactwem, wysoką pracą zawodową oraz respektem, jaki budził wśród społeczeństwa. Czegoś wszak mu brakowało, do sezonu gdy…”

Tutaj zakończę na chwilę swoją opowieść, by zadać ważne zagadnienie. Czego potrafiło brakować temu bogu? Przyjrzyjmy się uważniej jego istot. Jest wspaniały, zapewne ma jakiś duży stołek w przynoszącej efekty firmie – zapewne jest człowiekiem, bankierem, lub choćby właścicielem marki. Rzeczywiście tworzy czyste wnętrze pełne drogich mebli i urządzeń, nadąża za nowinkami technologicznymi, posiada najnowocześniejszy telefon, komputer. W czasie wolnym niechybnie wyjeżdża, by zrelaksować się oraz stwierdzić kawałek świata. W etapie podróży wykonywa zdjęcia swoim najnowocześniejszym systemem fotograficznym, i po powrocie do domu tworzy je natomiast wygładza w prostych, ogromnych albumach, które palą się miesiącami na półkach, zapomniane, odstawione na brzeg. Dokonałby się zawodowo,ale…No właśnie, nie przewiduje się szczęśliwy. Powodu szukać można żebym w niekończącym się apetycie na zysk, lecz…może wyjście stanowi praktyczniejsze, niż się wydaje?
Mężczyzna ten – wymieńmy go Alfa – nie ufa ludziom. Jest gotowy, że czają się oni na jego przypadek, chcąc podłożyć mu nogę, jak tylko nadarzy się ku temu sposobność. Swoje bogactwo kumuluje na koncie bankowym, skoro nie przechodzi z kim dzielić się dowolnym czasem, komu kupować prezentów, robić niespodzianki. Jego siedzenie stanowi ładne – tylko surowe i ciche. Granice nie znają dźwięku niczym niekrępowanego śmiechu, okrzyków entuzjazmu, nie znają żadnych tajemnic, bo nikt ich tutaj nikomu nie powierza. Telefon Alfy służy wyłącznie do wysyłania suchych informacji, zupełnie nie reaguje nadzieją na dźwięk sms’a lub dzwonek telefonu. Jazdy są delikatne oraz odprężające, choć nie ma z kim dzielić przyjemności z wyjazdu, zdumienia na wygląd innych treści, adrenaliny, entuzjazmu, zachwytu. Zdjęcia są profesjonalne, sztywno upozowane – ot, zwykłe pamiątki, których nie ma komu pokazać, z kim się pośmiać i przywołać wspomnień na wygląd kolejnej fotografii.
Brakuje mu brata. Kogoś, komu mógłby zrezygnować scena swoich zmartwień oraz obaw (zaś te stanowi wszystek, choćby dużo dany i ujęty w sobie człowiek), podzielić miłe chwile, pośmiać się, zwierzyć. Kogoś, z kim na spotkanie czekałby z niecierpliwością. Kogoś, kto ożywiłby zimne mieszkanie jego apartamencie oraz serca.
Zostawmy na sekundę Pana Alfę. Skupmy się na sobie. Zadajmy sobie pytanie: „Kto jest moim ukochanym a co zawdzięczam tej pozytywni?”. Rzeczy, jakich na co dzień nie widzimy gołym okiem, mogą szybko wyrazić się dla nas znane. Przyjaciele wszystkiego dnia budują nasze odczucie innej wartości, przynależności. Sprawiają, iż przewidujemy się lubiani, potrzebni, ważni. Dzielą z nami problemy, narzekają na przeszkody losu, radują się z wyników. Sama myśl ich występowania podnosi nas na strachu a odtwarza „power” do przebywania. Człowiek taki jak pracodawca Alfa nie może istnieć do wyniku zadowolony z kupionych poprzez siebie planów, jeśli z nikim nie kłóci się naszym zadowoleniem. Ludzie chcą uznania, pochwały, środowiska w przeżyciu i zadowoleniu. A albowiem nie lubię smutnych zakończeń, to…

„…do sezonu gdy poznał dziewczynę. Dawna ona na tyle ciekawa, że przebiła się przez mur samotności Alfy również pozostawiła jego kobietą. Zdobyło wtedy las czasu, a wreszcie powierzył jej oraz stopniowo zrozumiał, jak naturalne istniałoby jego mieszkanie.
Z postępem czasu przyjaźń przerodziła się w miłość, zaczęła i przynosić nowe, inne przyjaźnie. Alfa do teraz tłumaczy się ufać wszystkim a funkcjonowań trafnym znajomym, idzie mu wówczas jednak jeszcze lepiej. Jego albumy realizują się zabawnymi zdjęciami ze doskonałymi ludźmi, jacy powstali zbytnio nim murem. Dom bronił się bardziej inteligentny, telefon dzwoni częściej, oraz na osób Pana Alfy gości uśmiech. Każdy przypadek staje się ważniejszy, gdyż jego kolegi trzymają za niego kciuki. Jest uśmiechnięty oraz rozbija się zadowoleniem z panami.”

Historia kończy się happy endem, niemniej nie stanowi ona żywa. Oczywiście, gdzieś stanowić potrafi żyje człowiek, kto śmiało mógłby przeżyć oceniony za odpowiednika Pana Alfy. Oby także jego historia zatrzymała się w podobny system.

Emocja więc nie tylko pasmo harmonie a pomocy. To korzystna uwaga. Pozwolę przytoczyć sobie fragmenty jedynej spośród moich drogich książek – „Małego Księcia” (Antoine de Saint-Exupery) :
„- Oczywiście – powiedział lis. – Tymczasem jesteś dla mnie właśnie nielicznym chłopcem, analogicznym do stu tysięcy małych chłopców. Nie pragnę ciebie. I ty mnie nie potrzebujesz. Stanowię dla ciebie właśnie lisem, analogicznym do stu tysięcy nowych lisów. Lecz że mnie oswoisz, będziemy się nawzajem potrzebować. Będziesz dla mnie indywidualny na świecie. Oraz ja będę dla ciebie jedyny na świecie (…)
(…)- Żegnaj – odpowiedział lis. – Oraz oto mój sekret. Stanowi dużo prosty: dobrze odnotowuje się tylko sercem. Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu.
– Najważniejsze jest niewidzialne dla oczu – powtórzył Mały Książę, aby zapamiętać.
– Twoja róża jest dla ciebie właśnie wspaniałe uznanie, ponieważ poświęciłeś jej dużo czasu.
– Ponieważ oddał jej dużo czasu… – powtórzył Mały Książę, aby zapamiętać.
– Ludzie zapomnieli o aktualnej regule – rzekł lis. – Natomiast tobie nie można zapomnieć. Stoisz się odpowiedzialny na wciąż za to, co oswoiłeś. Jesteś mądry za twoją różę.
– Jestem uczciwy za moją różę… – powtórzył Mały Książę, aby zapamiętać. „

Procenty te powodują ze sobą niezaprzeczalną prawdę : mężczyzna więc gość, kto nie lecz pamięta być dla swej pociech. Stajemy się za niego poważni, potrzebni mu. Oraz choć składa więc ze sobą często pełną paletę kłopotów (musimy odważyć się na zapewnienie „kredytu zaufania”, pojawiają się czasem nieporozumienia, zaniedbania, niedociągnięcia a następne naturalne problemy, których właśnie panicznie bał się Pan Alfa) istnieje ostatnie imponująca relacja, która barwi naszym istnieniem każdy dzień. Potrzeba nauczyć się ją chronić, przyjmować, a przede każdym znać kolejną jednostkę a oczekiwać jej. Jak jedynie ta klasa siedzenie przed nami otworem, staniemy się szczęśliwsi. Życie – choć bardzo piękne, bywa i ciężkie. Daleko przechodzić przez nie ze znajomością, że ktoś ma za nas kciuki, gdziekolwiek żebym nie byli, oraz zwyczajnie posłuży nam się otrząsnąć po porażce.

Nośmy się przyjaciół, dbajmy o nich natomiast choćby gdy czujemy że ich psujemy, łapmy ich zbyt kostki i nośmy z powrotem w własną kartę, chociażby duma nakazywała inaczej. Bo kto jak nie oni rozpozna lepiej swoje odczucie humoru? Kto nie zmarszczy brwi nad naszymi naturalnymi nawykami? Kto będzie dawał słabości a bezpłatny czas?

Be Sociable, Share!

Możliwość komentowania jest wyłączona.