Wówczas aktualnie częściowo trzy lata. Końcu etapu bo pompują olbrzymie kapitały w Manchester City jego nowi posiadacze.

Na import lokalu, transfery, pensje a infrastrukturę arabscy szejkowie z Abu Dhabi United Group zdążyli już przekazać jeszcze miliard funtów. Toż choćby więcej niż powszechnie rozważany za bardzo rozrzutnego futbolowego krezusa Roman Abramowicz ulokował w Chelsea. I przecież Rosjanin na Wyspach ciekawi się w futbol szybko od lat ośmiu.
Zresztą biznesmeni ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich zupełnie nie kryli, iż jazdą wytyczoną przez Komunistycznego Romka zawsze żądali lecieć. Bodaj na przodzie, ponieważ marzyli także, aby intensywnie go wyprzedzić natomiast ze zaufanym MC pozostawać się piłkarską potęgą nr 1. Najpierw w Anglii, a dalej w Europie. Arabscy królowie nafty nie stanowili na ekonomiczne skutki, czy wczesny zwrot poniesionych wydatków, wszak zaraz na boiskowe sukcesy futbolistów – jak niezwykle. Jednak minął rok, drugi, oraz trofeów ani widu, a ni słychu. Na miejscu właściciela co cokolwiek ażeby się wkurzył, ale podobno Arabowie korzystają pełno cierpliwości.
Transferowy ruch który towarzyszył wprowadzeniu Sheika Mansoura do MC jako dalej przypominał to, co odstawiał na wstępie miłości z Chelsea jej rosyjski właściciel. Abramowicz jednak – który właśnie kiedy Mansour też urozmaicił się na ropie naftowej – zanim jeszcze przemyślałem o zatrudnieniu Jose Mourinho, pamiętał natychmiast jednak Ligę Specjalistów na Stamford Bridge, i jak w Londynie zjawił się wreszcie portugalski mag, aktualne na polskim podwórku londyńczycy otrzymywali co marzyliśmy także jakże dążyliśmy.
MC siadał z skromniejszego stopnia. W kolejnych okienkach transferowych jednak przedsiębiorcy Mark Hughes oraz Roberto Mancini ruszali w piłkarzach niczym w ulęgałkach, natomiast po ściągnięciu na City of Manchester Stadium zatrudniali im zapłaty wielokrotnie cenniejsze niż sto tysięcy funtów tygodniowo. Chelsea za Mourinho, a również wysiłkiem, stwarzała więc indywidualne, tyle że w Londynie miał Abramowicz w wymian – terminy w Polityk League, triumfy FA Cup, Puchar Ligi, tudzież w Manchesterze City piłkarze płaczą, że całkowita Anglia ich nienawidzi, zazdroszcząc zarabianych milionów. Cóż, wysokich tygodniówek że zawodnikom kibice realnie mogą zazdrościć, jednak wyciąganych na boisku sportowych efektów aktualnie na pewnie nie. Bo piąte siedzenie w lidze w ubiegłym etapie oraz sukces wyłącznie do Ligi Europy, tudzież nie Ligi Mistrzów, potraktowano często jak gola na starcie łez, zaś nie w grupach sportowego sukcesu. Na ustawieniu właściciela co najmniej żebym się wkurzył…
W obu klubach zdarzały się transferowe niewypały. W Chelsea na przykład nie wypalił najdroższy wówczas piłkarz w lidze Andrij Szewczenko, jednak w MC lista zakupowych pomyłek stanowi mocno większa, a za grzechy zapłacono tam bardzo dużo. Bo jednak Robinho, Emanuela Adebayora czy Roque Santa Cruza w klubie już tymczasem nie ma, to sprzedać się ich nie udało, i pożyczenia punktu do schyłku nie wnioskują.
O ile natomiast nietrafione transfery wkalkulowane są w piłkarski interes, o tyle dopingowe wpadki przynosżą onieśmielenie nie tylko stosującym zakazane środki. W Chelsea to niemało lat temuż wstydzono się za Adriana Mutu, obok którego w organizmie wykryto kokainę, oraz MC stanowi dziś kłopot z Kolo Toure, który zaplanował się odchudzić według instrukcji małżonki natomiast dzisiaj przewiduje na sąd z wielomiesięczną dyskwalifikacją w podłożu… Dobrze, iż chociaż Yaya Toure nie karmił się u bratowej…
W niedzielę Chelsea podejmuje Manchester City. Zagrają dlatego ze sobą pakiety zapamiętujące w garniturach piłkarzy najlepiej wnoszonych w zupełnej Premier League. Ale – jak reklamuje stara futbolowa maksyma – pieniądze nie grają. Dodatkowo istnieć może zatem nie istnieje toż mecz na kresie. Przecież na miejscu obu właścicielu, tylko stąd, co normalnie ażeby się wkurzył.

Be Sociable, Share!

Możliwość komentowania jest wyłączona.