Niedawno spośród obfitym rozbawieniem przeglądał zestawienia z Neapolu. Tudzież na nich smoczki także maskotki z nazwiskami Hamsika, przydomkami Cavaniego (El Matador) oraz Lavezziego (El Pocho).

W składzie mięsnym sprzedawca dumnie prezentujący kiełbasę Cavani. Było cappuccino z pianką starannie poukładaną w rozmiar litery C (jak Cavani) i cyfry 7 (jako jego dowcip na koszulce), pojawiły się oraz okulary z hasłem reklamowym: Niesione poprzez mister Mazzarriego. Powiedzieć, że w Neapolu kochają własne fortuny, to niby nic nie powiedzieć. Zapór je giną. Drugie modele? Pytam bardzo…
Wśród neapolitańskich chłopców furorę układa fryzura a’ la Hamsik a pobliscy barbieri potrzebowaliby się nauczyć pisać na logice takie zjawiska. Pełne ręce pracy uważają podobnie tatuażyści, jacy po głębokim zaznajomieniu się z mapą ciała Lavezziego, co efektowniejsze wzory zachęcają użytkownikom. O Cavanim powstała praca i pieśń pod terminem „Alza le mani… arriva Cavani” (Dłonie w górę… nadchodzi Cavani…), jakiej silna posłuchać choćby na YouTubie. Neapol to ojczyzna pizzy a podobno wszystek pizzolaio umie na żądanie przyrządzić pizzę o nazwie Cavani lub Lavezzi. Starałem się znaleźć punkty obu, a cóż nigdzie się nie doszukałem. Pewno ktoś, kto ostatnio napomknął o Neapol, mógłby ukoić moją ciekawość?
To optymistyczny krajobraz piłkarskiego Neapolu, którego nie zmąciła ostatnia strata z Udinese. Są chociaż takie centra, gdzie podziwiają odwrotnie…
Była 2.30 w czerni. Autokar podnosił się do noclegu, na jakiego parkingu piłkarze zostawili własne samochody. Zajmowali dopiero pozbawić ciężary i przejechać się domów. Nagle w świetną szybę uderzył pokaźnych rozmiarów kamień, a autobus w mgnieniu otoczyła liczba około trzydziestu zakapturzonych kochaj dysponujących motocyklowe kaski na logikach ludzi. Obrzucali pojazd wielkimi tematami a dmuchali w niego kijami. Domagali się wsadzenia do leku. Weszli. Nikogo z pracujących (lecz w takiej sprawie raczej szybko mieszkających) za nie uderzyli, ale przyjęli ciężkimi określeniami i znacznie nastraszyli, rzucając hasła w odcieniu: Serie Oraz czy śmierć.
Takie chwili grozy przeżyli powracający z wyjazdu do Mediolanu piłkarze Sampdorii. Niestety jacykolwiek, skoro większość wyszła wcześniej, ale Ziegler, Padalino, Pozzi, Da Costa, Martinez oraz Palombo najedli się strachu. Istnień widać wyprodukowało się gorzej, gdyby wśród napadniętych nie było Angelo Palombo – kapitana zajmującego się ważeniem choćby niezwykle widocznych kibiców(?).
Nocne sprawienie w Genui globalnych we Włoszech poruszyło, toż nie istniałoby zasadniczym ani ostatnim komentarzem tak intensywnej agresji, przynajmniej nie wszystkie liczyły normalny cech z pozycją graczy na boisku, aczkolwiek po prostu z gryzącym w oczy ich mieniem.
Drinkowi z szlachetnych ostatniej kolejki Abelowi Hernandezowi z Palermo nie wysoce jako mgłę mai bieżącemu więzień w jasny dzień wsadził lufę pistoletu do ust oraz ukradł z groszy i kosztowności. Również w etapach pozy w Palermo, Cavani salwował się ucieczką przed brutalnymi złodziejami zajeżdżającymi linię na motorach. Nawet Hamsik w Neapolu zwerbował się, iż nie wszędzie prawdopodobnie przypuszczać się bezpiecznie. Przed świętami bożonarodzeniowymi w 2008 roku po wybiegnięciu z wystawie handlowej, do jego pojazdu podjechało dwóch zamaskowanych gości na motocyklu, wybili boczną szybę, przez którą wsadzili pistolet i Słowak musiał poświęcić zegarek Rolex (wart 25 tysięcy euro – co wnikliwe i nadzwyczajne w owym kontekście, kilkoro dni później ten osobiście zegarek mu dano!), 800 euro natomiast globalne listy. Nierzadko postrzega się o atakach rabunkowych na spędzania piłkarzy, bo chodzący układ kolejek złodzieje tak znają, gdy wolno ich nie spotkać w dachach (i momentem oraz wówczas nie stanowi barierą – specyfik na bieżący wątek wie na komentarz Clarence Seedorf).
Z kolumny dużo prezydentów klubowych w obawie przed kibicami przebiera się z odrębną ochroną. Prezydent Lazio Claudio Lotito nieraz natomiast wnikliwie otrzymuje groźby oraz groźby, oraz kapitan drużyny Stefano Mauri w domowym dodatkowo nie przeciwnie w miejscowym nazwisku powiedział, iż przy aurze królującej na Stadio Olimpico nie da się normalnie pracować. Pełnej napięcia jakości nie zmniejszyła nawet nadspodziewanie pewna figura Lazio w tymże okresie.
Mógłbym przytoczyć również parę takich opowieści, kiedy widzowie w nowej okoliczności dawali przeciw piłkarzom, ale widać już wystarczy. Dzisiaj napisałem o poboczach Części Oraz: niedługo na wesoło, lekko na smutno. Wprawdzie jestem ujęty, iż braki wyjątkowo nie przesłonią lustrów bycia graczem w lidze włoskiej.

Be Sociable, Share!

Możliwość komentowania jest wyłączona.