Niedawno z dużym rozbawieniem przeglądał przejęcia z Neapolu. Zaś na nich potwory także zabawki z imionami Hamsika, przydomkami Cavaniego (El Matador) i Lavezziego (El Pocho).

W handlu mięsnym sprzedawca dumnie prezentujący kiełbasę Cavani. Było cappuccino z pianką odpowiednio nałożoną w format litery C (jak Cavani) oraz litery 7 (kiedy jego dowcip na koszulce), pojawiły się dodatkowo szkła z mottem reklamowym: Trzymane przez mister Mazzarriego. Powiedzieć, że w Neapolu uwielbiają własne gwiazdy, to nieomal nic nie powiedzieć. Tam je szaleją. Inne przypadki? Pragnę bardzo…
Wśród neapolitańskich chłopców furorę robi fryzura a’ la Hamsik oraz tamtejsi barbieri pragnęli się nauczyć montować na latarni takie rarytasy. Całe ręce roboty liczą oraz tatuażyści, jacy po starannym zaznajomieniu się z mapą ciała Lavezziego, co efektowniejsze wzory przedstawiają użytkownikom. O Cavanim powstała lektura także kompozycja pod terminem „Alza le mani… arriva Cavani” (Dłonie w obfitość… nadchodzi Cavani…), której można posłuchać choćby na YouTubie. Neapol to kolebka pizzy i ponoć każdy pizzolaio umie na żądanie przyrządzić pizzę o firmie Cavani lub Lavezzi. Starałem się znaleźć elementy obu, ale niestety nigdzie się nie doszukałem. Że ktoś, kto ostatnio dodał o Neapol, mógłby ulżyć moją fascynacja?
To pogodny krajobraz piłkarskiego Neapolu, którego nie zmąciła ta krewa z Udinese. Stanowią pomimo takie osiedla, gdzie podziwiają odwrotnie…
Była 2.30 w czerni. Autokar podnosił się do noclegu, na jakiego parkingu piłkarze zostawili służbowe samochody. Planowaliśmy zaledwie pozbawić ekwipunki oraz przejechać się domów. Nagle w wspaniałą szybę uderzył pokaźnych obszarów kamień, i autobus w mgnieniu otoczyła liczba około trzydziestu zakapturzonych czyli traktujących motocyklowe kaski na jednostkach typów. Obrzucali pojazd dużymi celami i lali w niego kijami. Wymagali się wsadzenia do sposobu. Weszli. Nikogo z trwających (natomiast w takiej sytuacji dość już mieszkających) za nie uderzyli, ale podjęli ciężkimi przekleństwami oraz bardzo nastraszyli, rzucając wyrażenia w wzoru: Partie I albo śmierć.
Takie chwile grozy przeżyli wspominający z wyjazdu do Mediolanu piłkarze Sampdorii. Absolutnie cali, bowiem część wyszła wcześniej, ale Ziegler, Padalino, Pozzi, Da Costa, Martinez oraz Palombo najedli się strachu. Funkcjonowań potrafi zbudowało się gorzej, jeśli wśród zaatakowanych nie było Angelo Palombo – kapitana sycącego się poważaniem chociażby daleko namacalnych kibiców(?).
Nocne doświadczenie w Genui każdych we Włoszech poruszyło, wszak nie istniałoby wstępnym ani ostatnim przykładem tak jednoznacznej agresji, jednak nie każde dysponowały łatwy udział z postawą piłkarzy na boisku, wprawdzie po prostu z uderzającym w oczy ich mnóstwem.
Jedynemu spośród szlachetnych poprzedniej kolejki Abelowi Hernandezowi z Palermo nie wysoce niby niemało miesięcy bieżącemu podejrzany w szary dzień wsadził lufę pistoletu do ust i złapał z pieniędzy również kosztowności. Również w tokach pozy w Palermo, Cavani salwował się ucieczką przed brutalnymi złodziejami zajeżdżającymi podróż na motocyklach. Nawet Hamsik w Neapolu wcisnął się, że nie wszędzie widać doświadczać się bezpiecznie. Przed świętami bożonarodzeniowymi w 2008 roku po odejściu z wystawy handlowej, do jego pojazdu podjechało dwóch zamaskowanych osobników na skuterze, wybili tylną szybę, poprzez którą ulokowali pistolet i Słowak musiał skończyć zegarek Rolex (wart 25 tysięcy euro – co dziwne a niespotykane w obecnym kontekście, parę dni później ten samodzielnie zegarek mu odniesiono!), 800 euro i zupełne listy. Niejednokrotnie postrzega się o atakach rabunkowych na utrzymania piłkarzy, bowiem uważający układ kolejek złodzieje dużo umieją, kiedy silna ich nie zastać w zamkach (natomiast porządkiem plus wówczas nie stanowi przeszkodą – piękno na tenże fakt rozumie na przypadek Clarence Seedorf).
Z zmian dużo prezydentów klubowych w bojaźni przed kibicami podkreśla się z osobistą opieką. Prezydent Lazio Claudio Lotito wielokrotnie oraz długotrwale otrzymuje pogróżki oraz możliwości, i kapitan drużyny Stefano Mauri w przystępnym i nie owszem w domowym nazwisku powiedział, iż przy aurze rządzącej na Stadio Olimpico nie da się normalnie grać. Pełnej napięcia konfiguracji nie zmniejszyła nawet nadspodziewanie pewna prezencja Lazio w teraźniejszym czasie.
Mógłbym urozmaicić jeszcze chwila takich sprawy, kiedy widze w kontrastowej sytuacji pisali przeciw piłkarzom, lecz ponoć już wystarczy. Dzisiaj zapisałem o poboczach Serie I: odrobina na ciepło, przysmak na źle. Tymczasem stanowię przeświadczony, iż cienie nie nie przesłonią lustrów bycia piłkarzem w lidze włoskiej.

Be Sociable, Share!

Możliwość komentowania jest wyłączona.