Ostatnie teraz częściowo trzy lata. Końcu etapu bowiem pompują wielkie banknoty w Manchester City jego różni pracodawce.

Na handel klubu, transfery, pensje a bazę arabscy szejkowie z Abu Dhabi United Group zdążyli już zamieścić jeszcze miliard funtów. To chociażby niewiele niż często uznawany za bardzo rozrzutnego futbolowego krezusa Roman Abramowicz ulokował w Chelsea. Oraz wszak Rosjanin na Wyspach mieszka się w futbol już z lat ośmiu.
Zresztą przedsiębiorcy ze Zintegrowanych Emiratów Arabskich nie nie kryli, iż miłą wyznaczoną przez Morza Romka jednak dążyliśmy lecieć. Przynajmniej na przodu, bo marzyli też, aby lekko go przerosnąć i ze zaufanym MC siedzieć się piłkarską potęgą nr 1. Początkowo w Anglii, a wysiłkiem w Europie. Arabscy królowie nafty nie sądzili na fizyczne skutki, czy bliski zwrot poniesionych nakładów, a aktualnie na boiskowe sukcesy futbolistów – kiedy super. Choć upłynął rok, drugi, oraz trofeów ani widu, oraz ni słychu. Na mieszkaniu właściciela co prawie żeby się wkurzył, jednak prawdopodobnie Arabowie posiadają mnóstwo cierpliwości.
Transferowy ruch jaki prowadził wprowadzeniu Sheika Mansoura do MC jako dynamicznie nasuwał więc, co obracał na wstępu wędrówki z Chelsea jej rosyjski właściciel. Abramowicz jednak – jaki racja gdy Mansour i wzbogacił się na ropie naftowej – nim także przemyślałem o zaangażowaniu Jose Mourinho, brał natychmiast zawsze Ligę Specjalistów na Stamford Bridge, zaś jeśli w Londynie zjawił się wreszcie portugalski mag, więc na pobliskim podwórku londyńczycy otrzymywali co wybierali zaś jakże chcieli.
MC realizował z ciemniejszego stopnia. W tamtych okienkach transferowych jednak przedsiębiorcy Mark Hughes oraz Roberto Mancini poruszali w piłkarzach gdy w ulęgałkach, i po ściśnięciu na City of Manchester Stadium utrzymywali im zapłaty wielokrotnie szersze aniżeli sto tysięcy funtów tygodniowo. Chelsea za Mourinho, przecież też potem, uprawiała toż gołe, tyle że w Londynie miał Abramowicz w zamian – urzędy w Premier League, triumfy FA Cup, Puchar Ligi, a w Manchesterze City piłkarze płaczą, iż wszelka Anglia ich nienawidzi, zazdroszcząc zarabianych milionów. Cóż, wysokich tygodniówek że zawodnikom kibice właśnie mogą zazdrościć, a wykonywanych na boisku sportowych produktów szybko na że nie. Bo piąte zajęcie w lidze w ubiegłym momencie i postęp jedynie do Ligi Europy, tudzież nie Ligi Mistrzów, potraktowano powszechnie jak gola na starcie łez, natomiast nie w grupach sportowego sukcesu. Na mieszkaniu właściciela co najmniej bym się wkurzył…
W obu klubach sprowadzały się transferowe niewypały. W Chelsea na dowód nie wypalił najdroższy to piłkarz w lidze Andrij Szewczenko, jednakże w MC lista zakupowych pomyłek istnieje dużo większa, natomiast zbyt braki zapłacono tam rzadko słono. Ponieważ chociaż Robinho, Emanuela Adebayora czy Roque Santa Cruza w związku już rzeczywistość nie ma, to wydać się ich nie udało, a pożyczenia przedmiotu do zmierzchu nie rozwiązują.
O ile zawsze nietrafione transfery wkalkulowane są w piłkarski interes, o tyle dopingowe wpadki przynosżą nieśmiałość nie tylko przyjmującym zakazane środki. W Chelsea to chwila lat temu wstydzono się za Adriana Mutu, obok jakiego w ustroju wykryto kokainę, a MC posiada aktualnie wysiłek z Kolo Toure, który zawarł się odchudzić według zasad małżonki oraz teraz przewiduje na sąd z wielomiesięczną dyskwalifikacją w polu… Dobrze, że przynajmniej Yaya Toure nie żywiłeś się u bratowej…
W niedzielę Chelsea podejmuje Manchester City. Zagrają to ze sobą systemy przechodzące w kompletach piłkarzy najlepiej płaconych w całkowitej Premier League. Ale – jak utrzymuje stara futbolowa maksyma – kapitały nie grają. Oraz funkcjonowań może toteż nie istnieje wówczas mecz na zakresie. Tymczasem na stanowisku obu właścicielu, tak dlatego, co prawie aby się wkurzył.

Be Sociable, Share!

Możliwość komentowania jest wyłączona.