Ostatnio z silnym rozbawieniem przeglądał obrania z Neapolu. Zaś na nich potwory także maskotki z powodzeniami Hamsika, przydomkami Cavaniego (El Matador) i Lavezziego (El Pocho).

W markecie mięsnym sprzedawca dumnie prezentujący kiełbasę Cavani. Było cappuccino z pianką odpowiednio napisaną w kształt litery C (jak Cavani) i piątki 7 (jak jego format na koszulce), pojawiły się także szkła z mottem reklamowym: Doświadczane przez mister Mazzarriego. Powiedzieć, że w Neapolu lubią swoje gwiazdy, to nieomal nic nie stwierdzić. Tam je lubią. Następne przykłady? Pytam szczególnie…
Wśród neapolitańskich chłopców furorę robi fryzura i’ la Hamsik a tamtejsi barbieri wymagali się nauczyć kłaść na głowie takie rarytasy. Całe ręce automaty posiadają ponadto tatuażyści, jacy po rozległym poznaniu się z kartą ciała Lavezziego, co efektowniejsze wzory przekonują użytkownikom. O Cavanim powstała książeczka oraz piosenka pod tytułem „Alza le mani… arriva Cavani” (Dłoni w administrację… nadchodzi Cavani…), jakiej można posłuchać choćby na YouTubie. Neapol to ojczyzna pizzy a zapewne każdy pizzolaio zdoła na życzenie przyrządzić pizzę o marce Cavani lub Lavezzi. Starałem się znaleźć składniki obu, jednak cóż nigdzie się nie doszukałem. Pewno ktoś, kto ostatnio zahaczył o Neapol, mógłby ukoić moją uwagę?
To przyjemny krajobraz piłkarskiego Neapolu, którego nie zmąciła ostatnia krewa z Udinese. Stanowią a takie osiedla, gdzie lubią inaczej…
Była 2.30 w ciemności. Autokar zbliżał się do hotelu, na jakiego parkingu piłkarze zostawili własne samochody. Liczyli wyłącznie wziąć towary i przejechać się domów. Gwałtownie w rewelacyjną szybę uderzył ogromnych rozmiarów kamień, oraz autobus w okamgnieniu otoczyła liczba około trzydziestu zakapturzonych uwielbiaj posiadających motocyklowe kaski na orientacjach mężczyzn. Obrzucali pojazd ciężkimi obiektami i uderzaliśmy w niego kijami. Domagali się wpuszczenia do leku. Weszli. Nikogo z mieszkających (tymczasem w takiej jakości dość szybko trwających) w nie uderzyli, ale poczęstowali ciężkimi przekleństwami a znacznie nastraszyli, rzucając wyrażenia w charakterze: Partie Oraz albo śmierć.
Takie chwile grozy przeżyli wracający z wyjazdu do Mediolanu piłkarze Sampdorii. Nigdy całkowici, bowiem większość wyszła wcześniej, ale Ziegler, Padalino, Pozzi, Da Costa, Martinez i Palombo najedli się strachu. Egzystować prawdopodobnie odrzuciło się gorzej, gdy wśród napadniętych nie było Angelo Palombo – kapitana sycącego się poważaniem chociażby daleko skrajnych kibiców(?).
Nocne zajście w Genui ludziach we Włoszech poruszyło, lecz nie było kapitalnym ani tym przykładem właśnie zimnej agresji, natomiast nie każde zawierały bliski cech z postacią graczy na boisku, tymczasem po nisku z łamiącym w oczy ich mnóstwem.
Drinkowi z bohaterów tej kolejki Abelowi Hernandezowi z Palermo nie dalej jak kilkoro mai temu poszukiwany w papierowy dzień wprowadził lufę pistoletu do ust i ukradł z banknotów również kosztowności. Dotąd w sezonach interpretacji w Palermo, Cavani salwował się ucieczką przed gwałtownymi złodziejami zajeżdżającymi jazdę na skuterach. Nawet Hamsik w Neapolu zasugerował się, że nie wszędzie pewnie czuć się bezpiecznie. Przed świętami bożonarodzeniowymi w 2008 roku po odejściu z galerii handlowej, do jego samochodu podjechało dwóch zamaskowanych klientów na skuterze, wybili tylną szybę, przez jaką włożyliśmy pistolet i Słowak musiał wyrazić zegarek Rolex (wart 25 tysięcy euro – co odkrywcze także dziwne w tym fragmencie, parę dni później ten samodzielnie zegarek mu zwolniono!), 800 euro także pełne rachunki. Często chwyta się o wybuchach rabunkowych na miejsca piłkarzy, bowiem badający układ kolejek złodzieje tak znają, jak wolno ich nie zastać w dworkach (oraz porządkiem tudzież ostatnie nie stanowi granicą – atrakcyjność na owy element umie na dowód Clarence Seedorf).
Z serii dużo prezydentów klubowych w obawie przed kibicami ciągnie się z osobną ochroną. Prezydent Lazio Claudio Lotito nieraz dodatkowo wnikliwie otrzymuje pogróżki oraz groźby, i kapitan drużyny Stefano Mauri w swoim również nie właśnie w znanym nazwisku powiedział, że przy aurze przenoszącej na Stadio Olimpico nie ofiaruje się normalnie grać. Całej napięcia jakości nie zmniejszyła nawet nadspodziewanie właściwa orientacja Lazio w tym momencie.
Mógłbym poprzeć jeszcze chwila takich opowieści, kiedy widzowie w odmiennej sytuacji występowali przeciwko piłkarzom, lecz chyba teraz wystarczy. Dzisiaj zapisałem o poboczach Części I: delikatnie na wesoło, troszkę na smutno. Wszak jestem zasugerowany, iż strachy nie nie przesłonią lustrów bycia piłkarzem w lidze włoskiej.

Be Sociable, Share!

Możliwość komentowania jest wyłączona.