To teraz niedaleko trzy lata. Końcu etapu ponieważ pompują prawdziwe pieniądze w Manchester City jego obecni pracodawcy.

Na obrót klubu, transfery, należności a bazę arabscy szejkowie z Abu Dhabi United Group zdążyli już opublikować więcej miliard funtów. Zatem nawet więcej niż często postrzegany za niezwykle rozrzutnego futbolowego krezusa Roman Abramowicz ulokował w Chelsea. Oraz przecież Rosjanin na Wyspach gra się w futbol już z lat ośmiu.
Zresztą biznesmeni ze Związanych Emiratów Arabskich wyjątkowo nie kryli, że lubą wytyczoną przez Komunisty Romka jednak dążyliśmy lecieć. Minimum na przodzie, bo chcieli też, żeby mocno go przewyższyć a ze własnym MC iść się piłkarską potęgą nr 1. Początkowo w Anglii, a niedługo w Europie. Arabscy królowie nafty nie czekali na gospodarcze zyski, czy rychły zwrot poniesionych kosztów, jednak aktualnie na boiskowe sukcesy futbolistów – jako dużo. Jednak minął rok, drugi, a trofeów ani widu, a ni słychu. Na tłu właściciela co normalnie żebym się wkurzył, ale prawdopodobnie Arabowie zawierają szereg cierpliwości.
Transferowy ogień jaki postępował wejściu Sheika Mansoura do MC jako prędko udawał to, co wykonywałeś na początku okazji z Chelsea jej rosyjski właściciel. Abramowicz jednak – który faktycznie gdy Mansour też wzbogacił się na ropie naftowej – nim jeszcze pomyślał o zaangażowaniu Jose Mourinho, korzystał zaraz przecież Ligę Orłów na Stamford Bridge, a skoro w Londynie zjawił się wreszcie portugalski mag, wtedy na lokalnym podwórku londyńczycy wygrywali co zamierzali plus jakże wymagali.
MC tworzył z grubszego poziomu. W pozostałych okienkach transferowych jednak przedsiębiorcy Mark Hughes i Roberto Mancini przebierali w piłkarzach kiedy w ulęgałkach, a po ściągnięciu na City of Manchester Stadium rozliczali im płace często cenniejsze niż sto tysięcy funtów tygodniowo. Chelsea za Mourinho, natomiast podobnie wysiłkiem, sprawiała toż samotne, tyle iż w Londynie miał Abramowicz w wymian – urzędy w Polityk League, triumfy FA Cup, Puchar Ligi, zaś w Manchesterze City piłkarze płaczą, iż pełna Anglia ich nienawidzi, zazdroszcząc zarabianych milionów. Cóż, wysokich tygodniówek pewnie zawodnikom kibice właśnie mogą zazdrościć, jednak dokonywanych na boisku sportowych owoców teraz na bodaj nie. Ponieważ piąte usytuowanie w lidze w ubiegłym terminie oraz awans właśnie do Ligi Europy, i nie Ligi Mistrzów, potraktowano często jako gola na zadrapanie łez, zaś nie w grupach sportowego sukcesu. Na stanowisku właściciela co chwila ażeby się wkurzył…
W obu klubach sprowadzały się transferowe niewypały. W Chelsea na ideał nie wypalił najdroższy wówczas obrońca w lidze Andrij Szewczenko, jakkolwiek w MC lista zakupowych pomyłek stanowi dużo większa, a zbyt błędy dano tam głównie dużo. Bo chociaż Robinho, Emanuela Adebayora czy Roque Santa Cruza w cechu już obecnie nie ma, toż sprzedać się ich nie udało, oraz wypożyczenia problemu do czubka nie wnioskują.
O ile natomiast nietrafione transfery wkalkulowane są w piłkarski biznes, o tyle dopingowe wpadki przynosżą zmieszanie nie tylko stosującym niedozwolone środki. W Chelsea więc niemało lat owemu wstydzono się za Adriana Mutu, obok jakiego w układzie wykryto kokainę, a MC stanowi dzisiaj trud z Kolo Toure, który wprowadził się odchudzić według informacji partnery natomiast właśnie pragnie na osad z wielomiesięczną dyskwalifikacją w otoczeniu… Dobrze, że jakkolwiek Yaya Toure nie żywiłeś się u bratowej…
W niedzielę Chelsea podejmuje Manchester City. Zagrają to ze sobą utwory zapamiętujące w składach piłkarzy najlepiej regulowanych w całej Premier League. Ale – jak czyta stara futbolowa maksyma – grosze nie grają. Tudzież istnieć prawdopodobnie dlatego nie egzystuje toż konkurs na wierzchołku. Tylko na środowisku obu właścicielu, oczywiście dlatego, co bynajmniej aby się wkurzył.

Be Sociable, Share!

Możliwość komentowania jest wyłączona.