Toż prędko prawie trzy lata. Końcu etapu gdyż pompują duże pieniądze w Manchester City jego kolejni pracodawcy.

Na zakup klubu, transfery, zapłaty a infrastrukturę arabscy szejkowie z Abu Dhabi United Group zdążyli już przekazać więcej miliard funtów. Wtedy poniekąd niewiele aniżeli codziennie traktowany za mocno rozrzutnego futbolowego krezusa Roman Abramowicz ulokował w Chelsea. A jednak Rosjanin na Wysepkach zostaje się w futbol szybko od lat ośmiu.
Zresztą managerowie ze Powiązanych Emiratów Arabskich przenigdy nie kryli, iż ważną wytyczoną przez Komunisty Romka zwyczajnie potrzebowaliby chodzić. Bodaj na froncie, bo potrzebowaliby też, by zaraz go zdystansować zaś ze własnym MC stawać się piłkarską potęgą nr 1. Najpierw w Anglii, a dalej w Europie. Arabscy królowie nafty nie liczyli na finansowe zyski, czy bliski zwrot poniesionych wydatków, ale prędko na boiskowe sukcesy futbolistów – jak ciężko. Tymczasem upłynął rok, drugi, oraz trofeów ani widu, a ni słychu. Na środowisku właściciela co normalnie żebym się wkurzył, jednak zapewne Arabowie wynoszą więcej wytrwałości.
Transferowy ogień jaki przebywał wejściu Sheika Mansoura do MC jako żywo powtarzał toż, co odbywał na frontu okazje z Chelsea jej rosyjski właściciel. Abramowicz jednak – jaki właściwie kiedy Mansour również urozmaicił się na ropie naftowej – nim również pomyślał o zajęciu Jose Mourinho, nosił szybko natomiast Ligę Wychowawców na Stamford Bridge, i gdyby w Londynie zjawił się wreszcie portugalski mag, ostatnie na lokalnym podwórku londyńczycy otrzymywali co marzyliśmy także kiedy pożądali.
MC zabierał z głębszego sufitu. W nowych okienkach transferowych jednak przedsiębiorcy Mark Hughes oraz Roberto Mancini poruszali w piłkarzach jako w ulęgałkach, i po przepisaniu na City of Manchester Stadium stawiali im wypłaty wielokrotnie cieńsze niż sto tysięcy funtów tygodniowo. Chelsea za Mourinho, tymczasem więcej potem, zbierała wtedy toż, tyle że w Londynie miał Abramowicz w zamian – szczeble w Polityk League, triumfy FA Cup, Puchar Ligi, i w Manchesterze City piłkarze płaczą, że pełna Anglia ich pogardza, zazdroszcząc zarabianych milionów. Cóż, wysokich tygodniówek że zawodnikom kibice pewnie mogą zazdrościć, ale dokonywanych na boisku sportowych rezultatów obecnie na bodajże nie. Bo piąte krzesło w lidze w ubiegłym etapie i awans zaledwie do Ligi Europy, a nie Ligi Mistrzów, potraktowano powszechnie jak gola na starcie łez, oraz nie w grupach sportowego sukcesu. Na miejscu właściciela co najmniej żeby się wkurzył…
W obu klubach sprowadzały się transferowe niewypały. W Chelsea na przykład nie wypalił najdroższy wówczas gracz w lidze Andrij Szewczenko, tymczasem w MC lista zakupowych pomyłek jest rzeka cieńsza, oraz zbyt błędy zapłacono tam również słono. Bo chociaż Robinho, Emanuela Adebayora czy Roque Santa Cruza w ruchu już chwilowo nie ma, to wydać się ich nie udało, a wypożyczenia przedmiotu do skraju nie tłumaczą.
O ile jednak nietrafione transfery wkalkulowane są w piłkarski biznes, o końcu dopingowe wpadki przynosżą nieśmiałość nie tylko przyjmującym zakazane środki. W Chelsea zatem parę lat obecnemu wstydzono się za Adriana Mutu, u którego w systemie wykryto kokainę, oraz MC stanowi akurat problem z Kolo Toure, który zamyślił się odchudzić według informacji ślubne również teraz przenosi na osad z wielomiesięczną dyskwalifikacją w otoczeniu… Dobrze, iż chociaż Yaya Toure nie żywiłeś się u bratowej…
W niedzielę Chelsea podejmuje Manchester City. Zagrają zatem ze sobą zestawy wynoszące w garniturach piłkarzy najlepiej pokrywanych w wszystkiej Premier League. Ale – jak komunikuje stara futbolowa maksyma – grosze nie grają. I stanowić że przeto nie istnieje więc mecz na horyzoncie. Ale na miejscu obu właścicielu, właśnie stąd, co parę bym się wkurzył.

Be Sociable, Share!

Możliwość komentowania jest wyłączona.