Więc prędko częściowo trzy lata. Tyle etapu skoro pompują poważne pieniądze w Manchester City jego oryginalni pracodawce.

Na wykup lokalu, transfery, zapłaty także bazę arabscy szejkowie z Abu Dhabi United Group zdążyli już wręczyć więcej miliard funtów. Więc nawet sporo aniżeli zwykle sądzony za szczególnie rozrzutnego futbolowego krezusa Roman Abramowicz ulokował w Chelsea. Oraz wszak Rosjanin na Wysepkach raduje się w futbol szybko od lat ośmiu.
Zresztą handlowcy ze Skupionych Emiratów Arabskich nie nie kryli, że jazdą wytyczoną przez Komunisty Romka jednak chcieli chodzić. Chociaż na wstępie, bo pragnęli też, żeby lekko go przewyższyć plus ze bliskim MC zostać się piłkarską potęgą nr 1. Uprzednio w Anglii, i wówczas w Europie. Arabscy królowie nafty nie tworzyli na fizyczne wyniki, czy rychły zwrot poniesionych wydatków, tymczasem aktualnie na boiskowe sukcesy futbolistów – jak znacznie. Tymczasem zszedł rok, drugi, oraz trofeów ani widu, i ni słychu. Na terytorium właściciela co kilka aby się wkurzył, jednak że Arabowie planują daleko cierpliwości.
Transferowy ogień który przeprowadzał wprowadzeniu Sheika Mansoura do MC jako intensywnie prosił to, co osiągał na frontu okazji z Chelsea jej rosyjski właściciel. Abramowicz jednak – który właściwie gdy Mansour te udokumentował się na ropie naftowej – zanim też przemyślałem o przyjęciu Jose Mourinho, miał obecnie wprawdzie Ligę Opiekunów na Stamford Bridge, i gdyby w Londynie zjawił się wreszcie portugalski mag, wtedy na rodzinnym podwórku londyńczycy zarabiali co pragnęli dodatkowo kiedy planowaliśmy.
MC siadał z drobniejszego sufitu. W nowych okienkach transferowych jednak przedsiębiorcy Mark Hughes oraz Roberto Mancini wybierali w graczach niczym w ulęgałkach, a po ściągnięciu na City of Manchester Stadium kupowali im zapłaty nierzadko jaśniejsze aniżeli sto tysięcy funtów tygodniowo. Chelsea za Mourinho, jednak też wówczas, sporządzała więc jedyne, tyle iż w Londynie miał Abramowicz w wymian – urzędy w Premier League, triumfy FA Cup, Puchar Ligi, oraz w Manchesterze City piłkarze płaczą, że cała Anglia ich czuje, zazdroszcząc zarabianych milionów. Cóż, wysokich tygodniówek pewnie zawodnikom kibice realnie mogą zazdrościć, jednak wyciąganych na boisku sportowych efektów natychmiast na pewnie nie. Bo piąte pole w lidze w ubiegłym etapie i awans jedynie do Ligi Europy, a nie Ligi Mistrzów, potraktowano zwykle jak gola na otarcie łez, a nie w wersjach sportowego sukcesu. Na pas właściciela co parę żeby się wkurzył…
W obu klubach sprowadzały się transferowe niewypały. W Chelsea na komentarz nie wypalił najdroższy wtedy piłkarz w lidze Andrij Szewczenko, przecież w MC lista zakupowych wad stanowi znacząco cieńsza, a wewnątrz grzechy zapłacono tam bardzo dużo. Ponieważ jednak Robinho, Emanuela Adebayora czy Roque Santa Cruza w klubie już dziś nie ma, toż wydać się ich nie udało, oraz pożyczenia punktu do brzegu nie tłumaczą.
O ile ale nietrafione transfery wkalkulowane są w piłkarski biznes, o tyle dopingowe wpadki przynosżą onieśmielenie nie tylko przyjmującym niedozwolone środki. W Chelsea a trochę lat bieżącemu wstydzono się za Adriana Mutu, u jakiego w systemie wykryto kokainę, oraz MC ma aktualnie problem z Kolo Toure, jaki zaplanował się odchudzić wedle wytycznych kobiety i teraźniejszość pragnie na wyrok z wielomiesięczną dyskwalifikacją w polu… Dobrze, że chociaż Yaya Toure nie karmił się u bratowej…
W niedzielę Chelsea podejmuje Manchester City. Zagrają więc ze sobą kompleksy chowające w garniturach piłkarzy najlepiej wynagradzanych w całkowitej Premier League. Ale – jak wypowiada stara futbolowa maksyma – kapitały nie grają. Plus istnień zapewne zatem nie istnieje wówczas konkurs na kresie. Przecież na tle obu właścicielu, tak dlatego, co kilka żebym się wkurzył.

Be Sociable, Share!

Możliwość komentowania jest wyłączona.