Zatem szybko niemal trzy lata. Końcu czasu ponieważ pompują ciężkie grosze w Manchester City jego następni pracodawce.

Na obrót lokalu, transfery, płace oraz bazę arabscy szejkowie z Abu Dhabi United Group zdążyli już opublikować jeszcze miliard funtów. Więc poniekąd bardzo aniżeli ogólnie uznawany za wysoko rozrzutnego futbolowego krezusa Roman Abramowicz ulokował w Chelsea. I przecież Rosjanin na Wyspach zostaje się w futbol obecnie od lat ośmiu.
Zresztą przedsiębiorcy ze Skupionych Emiratów Arabskich wyjątkowo nie kryli, że piękną wyznaczoną przez Komunisty Romka zawsze pragnęli iść. Przynajmniej na motywie, bo chcieli też, żeby łatwo go przewyższyć również ze osobistym MC pozostawać się piłkarską potęgą nr 1. Początkowo w Anglii, natomiast wtedy w Europie. Arabscy królowie nafty nie przypuszczaliśmy na rzeczywiste sukcesy, czy bliski zwrot poniesionych wydatków, ale aktualnie na boiskowe sukcesy futbolistów – jak daleko. Jednak zszedł rok, drugi, oraz trofeów ani widu, oraz ni słychu. Na terytorium właściciela co chwila aby się wkurzył, ale może Arabowie korzystają mocno cierpliwości.
Transferowy ogień który towarzyszył wejściu Sheika Mansoura do MC jako dalej wspominałem więc, co wytwarzał na świtu awantury z Chelsea jej rosyjski właściciel. Abramowicz jednak – który naturalnie jak Mansour również udokumentował się na ropie naftowej – nim również przemyślałem o zajęciu Jose Mourinho, zajmował aktualnie wprawdzie Ligę Mistrzów na Stamford Bridge, oraz gdyby w Londynie zjawił się wreszcie portugalski mag, obecne na domowym podwórku londyńczycy otrzymywali co chorowaliście oraz niczym zamierzali.
MC otwierał z niższego poziomu. W innych okienkach transferowych jednak przedsiębiorcy Mark Hughes i Roberto Mancini przebierali w piłkarzach kiedy w ulęgałkach, i po przepisaniu na City of Manchester Stadium finansowali im pensje kilkakrotnie doskonalsze aniżeli sto tysięcy funtów tygodniowo. Chelsea za Mourinho, przecież dodatkowo wówczas, kształtowała wtedy toż, tyle że w Londynie miał Abramowicz w zamian – stopnie w Polityk League, triumfy FA Cup, Puchar Ligi, oraz w Manchesterze City piłkarze płaczą, że wszelka Anglia ich nienawidzi, zazdroszcząc zarabianych milionów. Cóż, wysokich tygodniówek pewnie zawodnikom kibice faktycznie mogą zazdrościć, ale realizowanych na boisku sportowych efektów szybko na prawdopodobnie nie. Ponieważ piąte ustawienie w lidze w ubiegłym sezonie oraz rozwój chociaż do Ligi Europy, natomiast nie Ligi Mistrzów, potraktowano powszechnie jako gola na otarcie łez, oraz nie w odmianach sportowego sukcesu. Na terytorium właściciela co bynajmniej żebym się wkurzył…
W obu klubach zdarzały się transferowe niewypały. W Chelsea na komentarz nie wypalił najdroższy wtedy piłkarz w lidze Andrij Szewczenko, przecież w MC lista zakupowych pomyłek stanowi fala dłuższa, i wewnątrz grzechy zapłacono tam głównie słono. Ponieważ jakkolwiek Robinho, Emanuela Adebayora czy Roque Santa Cruza w klubie już obecnie nie ma, toż przekazać się ich nie udało, oraz wypożyczenia motywu do zgonu nie tłumaczą.
O ile natomiast nietrafione transfery wkalkulowane są w piłkarski biznes, o tyle dopingowe wpadki przynosżą plama nie tylko biorącym zakazane środki. W Chelsea a trochę lat obecnemu wstydzono się za Adriana Mutu, u jakiego w systemie wykryto kokainę, a MC posiada właśnie wysiłek z Kolo Toure, który przedsięwziął się odchudzić według instrukcji partnerki oraz dziś przewiduje na sąd z wielomiesięczną dyskwalifikacją w miejscu… Dobrze, iż chociaż Yaya Toure nie odżywiał się u bratowej…
W niedzielę Chelsea podejmuje Manchester City. Zagrają to ze sobą pakiety przechodzące w zestawach piłkarzy najlepiej wypłacanych w nienaruszonej Premier League. Ale – jak wieści stara futbolowa maksyma – kapitały nie grają. A obcowań widać stąd nie jest to konkurs na wierzchołku. Jednak na stanowisku obu właścicielu, tak stąd, co normalnie aby się wkurzył.

Be Sociable, Share!

Możliwość komentowania jest wyłączona.